GİDENLERİM

BU ŞİİR; 2004'te SİNSİCE GELEN BEYİN KANAMASIYLA FİZİKEN VE RUHEN AYRI DÜŞTÜĞÜM AMA HALA TAM OLARAK YİTİRMEDİĞİM,

BİTKİSEL HAYATTAKİ ANNEME...! (OKUYUN VE DE ANNENİZİN KIYMETİNİ BİLİN ARKADAŞLAR..)

Giden yalnızca sen değildin o gün
Bir yanımda gitti beraberinde
Yağmur gitti, güneş gitti, rüzgar gitti
Yeni doğmuş ay gitti belkide...
Sen gitmedin o gün yalnızca
Bir gönülde gitti o gün seninle
Çocukluğum gitti, birde yarınlar
Tüm çiçekler gitti belkide..
Giden sen değildin yalnızca o gün..
Koca bir gençlikti sürüdüğün ardından
Mevsimlerde gitti, kuşlarda..
Sen gitmedin yalnızca..
Yalnızca sen veda etmedin
Giderken "evlat yanım" da vardı yanında...
Saatler, anlar, vaadler
Yaşanacaklar da gitti ardınsıra...
Giden sen değildin yalnızca o gün
Gülüşler gitti, şiirler gitti, sözler gitti
Bir devirde gitti beraberinde...
Günler gitti, geceler gitti..
Masmavi deniz gitti belkide
Sen gitmedin o gün yalnızca
Yalnızca sen veda etmedin
Yalnızca Sen'i götürmedin o gün
Ağıtlar gitti, umut gitti, bakışlar gitti
İstekler gitti yanında
Sen gitmedin o gün
Ağaçlar, toprak, yeşil ve mavi
Hepsi gitti...
Nefes gitti...su gitti..
Bir ömür gitti yanında...Bir yürek gitti
Anlamlar gitti..özençler gitti..
Cesaret gitti ardın sıra...
Benim en güzel yanım gitti..
27 yıldır hiç uyanmadığım o en güzel rüyam,
Sen gidince.....bir anda BİTTİ!

Yeliz Seren

Mart 2004