Diyelim ki

Diyelim ki, yürüyorsun ;
Aylardan kasım olmalı.
Üşüyorsun!
Birden bir şimşek çakıyor,
Öyle bildiğin türden değil.
Bu sefer değil!
Düşünüyorsun!
Bi cıgara yakıyorsun,
Hani şu buram buram anadolu kokanlardan
Derin bir nefes çekiyorsun
İlk nefeste yarılanıyor cıgaran,
Ahmed Arif'i anıyorsun!
Sonra parkta yürüyorsun,
ilk gördüğün banka çömüp,
Gökyüzüne uzanıyorsun.
Yıldızları yastık,
Hilal'i yatak belliyorsun kendine.
Derin bir uykuya dalıyorsun.
Rüyalar diyorsun,
Rüyalar.
Neden nadiren uğrarlar
Ve neden gitmiş olurlar;
Sen uyanmadan.
Bir sıçramadır oluyor.
Vakit geldi, Kalk Hadi!
Tan yeri aydınlandı bile.
Güneş doğmuş olsa gerek!